سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین کنفرانس سراسری مدیریت جامع منابع آب

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مهدی مفتاح هلقی – استادیار گروه مهندسی آب. دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
محمدابراهیم زنگانه – مربی گروه عمران. موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی- غیردولتی لقمان حکیم گل
ایمان کریمی راد – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب. دانشگاه علوم کشاورزی و منابع ط
داود اخضری – دانشجوی دکتری علوم مرتع. دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده:

تعداد و شدت وقوع سیلابهای ویرانگر در دهههای اخیر نسبت به گذشته افزایش یافته است برای اصلاح روشها و توجیه سرمایهگذاری در طرحهای آبخیزداری, ارزیابی کمی عملکرد آنها بر مهار سیل ضروری است. به منظور بررسی اثر اجرای طرحهای آبخیزداری بر کاهش شدت سیل در حوضه آبخیز کاشیدار استان گلستان، تأثیر اجرای آنها از سال ۱۳۸۰ بررسی گردید . برای این کار، با کاربرد مدلHEC-HMSحوضه کاشیدار شبیهسازی شده و با دادن اطلاعات به مدل حوضه را در شرایط قبل و بعد از عملیات آبخیزداری در دورههای بازگشت مختلف مورد مقایسه قرار داده و میزان اثر عملیات آبخیزداری را بر پارامترهای سیل بررسی شد. نتایج تحقیق نشان میدهد اثر اقدامات آبخیزداری در دورههای بازگشت کوتاه مشخصتر میباشد. به عبارت دیگر تفاوت دبی اوج در شرایط قبل و بعد از عملیاتآبخیزداری در دورههای بازگشت کوتاه معنی دار است، بطوریکه توانسته سیلهای ۲ و ۵ ساله را بطور کامل از بین ببرد. همچنین بیشترین تأثیر اقدامات انجام شده بر روی شیب آبراهه اصلی در حوضه وامنان اتفاق افتاده و این اقدامات، شیب را در این منطقه تا ۳۴ درصد کاهش داده است. بیشترین تأثیر برای زمان تمرکز نیز در حوضه تلوبین-گلستان با ۹۳ درصد افزایش روی داده است. میانگین درصد کاهش دبی سیلاب در دورههای بازگشت مختلف نشان میدهد اقدامات آبخیزداری انجام شده در کل حوضه آبخیز کاشیدار توانسته بمیزان ۹۰ درصد دبی سیلاب منطقه را کاهش دهد