سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش ملی دستاوردهای نوین در تولید گیاهان با منشاء روغنی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

رحیم ناصری – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد زراعتدانشگاه ایلام
سیدعطااله سیادت – استاد دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
احسان نظربیگی – عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام- کارشناسارش
امیر میرزایی – دانشجوی دکترای اکولوژی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات کرج

چکیده:

به منظور بررسی اثر کودهای زیستی بر عملکرد و اجزایعملکرد گلرنگ(رقم سینا) تحتشرایط دیم آزمایشی در سال زراعی ۱۳۸۷ در ایستگاه مرکز تحقیقات شیروان چرداول ایلام به صورت فاکتوریل و با طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. فاکتورهای آزمایشی شامل سه سطحکودی ( ۰،۳۰ و ۶۰ کیلوگرم در هکتار) و کودهای زیستی (عدم تلقیح، ازتو باکتر و آزسپیریلیوم) بودند. نتایجنشان داد کهمقادیر کود نیتروژن بر عملکرد و اجزای عملکرد تاثیر معنی داری داشت. با افزایشکود نیتروژن از صفر به ۳۰ کیلوگرم در هکتار در کلیه صفات افزایش معنی داریمشاهده شد. اما بین مقادیر کودی ۳۰ و ۶۰ کیلوگرم در هکتار اختلاف معنی داری بدست نیامد. صفات مورد آزمایشتحت تاثیر کودهای زیستی، معنی دار شدند. استفاده از ازتوباکتر و آزسپیریلیوم نسبتبه تیمار عدم تلقیح باعثافزایشعملکرد، اجزایعملکرد و درصد روغن گردید. اثر برهمکنشکود کود زیستی عملکرد، اجزایعملکرد و درصد روغن معنی دارگردید. بیشترینعملکرد دانه در تیمارهای ۳۰ و ۶۰ کیلوگرم در هکتار همراه با × نیتروژن کود زیستی ازتو باکتر بدست آمد. بین تیمارهای ۳۰ و ۶۰ کیلوگرم در هکتار اختلافمعنی داری مشاهده نشد. بنابراین می توان با کاهش ۵۰ درصد کود نیتروژن در مقایسه با ۶۰ کیلوگرم در هکتار همراه با کود زیستی ازتو باکتر به عملکرد قابل قبولی در گیاه گلرنگدست یافت.