سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی زمین شناسی و محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

نرگس باقرکمره – دانشجوی کارشناسی ارشدزمین شناسی اقتصادی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد مح
حمید ثمری – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد محلات
محمد پایداری – عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور

چکیده:

منطقه هفت سواران در استان مرکزی از نظر ساختاری در زون سنندج – سیرجان جای گرفته است. منطقه مورد نظر محیطی رسوبی می باشد که سنگ میزبان آن کربناته (آهک) است . چنین استنباط می گردد، که تورق ها به همراه مهاجرت وتجمع محلول های سیلیسی صورت پذیرفته و هم زمان سنگ های آهکی را سیلیسی کرده و کانه های سرب و روی به طرف محل های مناسب رانده و تمرکز یافته اند. وجود سیلیس به همراه نمونه های کانه دار تا اندازه ای می تواند چنین باشد. محل تمرکز کانه به طور چینه ای یا عدسی شکل می باشد. چنین تصور می گردد که فشار تکتونیکی موجب پیدایش گسله هایی در سطح تماس آهک گردیده و فضایی برای تمرکز و اسکان مواد مهاجر فراهم آورده است، بنابراین آن چه در سنگهای کرتاسه یافت می شود، در حوالی گسل ها و سطح تماس لایه های آهکی است، براساس نمونه برداری حدود 60 نمونه جمع آوری شد، نتایج به دست آمده، بیانگر نوع کانسنگ سرب، روی و مس بصورت کانه زایی گالن و اسفالریت ودر کنار آن کالکوپیریت، بورنیت و مالاکیت می باشد