مقادير به دست آمده براي عدد چکش اشميت ميانگين ١٦ قرائت در هر خانه مي باشد. ميانگين اعداد به دست آمده در بالا و پايين ديوار ساخته شده از بتن خودتراکم به ترتيب برابر ٢٩/٢٤و٣٢/٩٩ و براي ديوار ساخته شده از بتن معمولي ٣٥/٥١و٤٠/٥٨ مي باشد، که اگر به صورت نسبت عدد قرائت شده در بالا به پايين ديوارهاي ساخته شده از بتن خود تراکم و معمولي بيان شود به ترتيب اعداد ٨٩و ٨٨%را خواهيم داشت . اين اعداد بيان کننده ي عملکرد مشابه ديوارها در توزيع مقاومت در ارتفاع خود مي باشند.

در ديوار ساخته شده از بتن خود تراکم به دليل حساسيت بيشتر در ارزيابي تغييرات مقاومت ، در ٢١ موقعيت و با پراکندگي مناسبي در ارتفاع ديوار و در ديوار ساخته شده از بتن معمولي در١٠موقعيت عمليات مغزه گيري انجام گرفته است که نتاج آن در شکل (٥) آمده است . با استفاده از سرعت امواج به دست آمده از شکل (٤) و نمودارهاي کاليبره اي که از آزمايش بر روي آزمونه هاي مکعبي استاندارد در شرايط نگهداري مشابه با ديوار تهيه شده است (شکل ١٠و١١)، مقاومت هاي معادل مکعبي به دست آمده و نتايج حاصل درشکل (١٢) آورده شده است .

همانطور که در شکل (١٢) مشاهده مي شود اختلاف ميانگين مقاومت فشاري آزمونه هاي مغزه گيري شده در بالا و پايين ديوار براي بتن خود تراکم و معمولي به ترتيب برابر٥/٥٥ و ٧/٩٥ نيوتن بر ميليمتر مربع بوده است . به عبارت ديگر مقاومت مغزه هاي گرفته شده از ديوار حاوي بتن خود تراکم در بالاي ديوار نسبت به پاي ديوار برابر ٨١% بوده و اين در حالي است که در ديوار حاوي بتن معمولي اين مقدار برابر ٧٨% مي باشد که از مقدار متوسط گزارش شده براي چنين اعضايي بيشتر مي باشد[١٢].

اين موضوع بيانگر همگني و توزيع يکسان و حتي بهتر مقاومت ، در ارتفاع ديوار ساخته شده با بتن خود تراکم حاوي زئوليت مي باشد.