سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: همایش ملی مدیریت و آموزش

تعداد صفحات: ۲۳

نویسنده(ها):

علی نصیرزاده – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

در عصر حاضر اهمیت دانش و مزایای استفاده از آن بر کسی پوشیده نیست و سازمانها و مدیران سازمانهاهمواره کوشیده اند برای دستیابی به مزیت رقابتی در فرآیندهای کسب و کارخود این منبع مهم واستراتژیک را به خوبی مدیریت کنند.. با وجود اینکه سازمانها اغلب هزینه های زیادی جهت تهیه زیرساختها و تامین منابع دانش داشته اند ،اکثر انها به نتیجه مطلوب خود دست پیدا نمی کنند . از مهمترین عواملیکه می تواند باعث عدم توفیق سازمانها باشد می توان به رعایت نکردن استانداردها و الگوهایی لازم ، عدمارزیابی صحیح از وضع موجود سازمان، عدم تشخیص درست نیازهای سازمانی و فرایندهای دانش بر،و بالطبعآن انتخاب نادرست استراتژی مناسب دانشی و نهایتا پیاده سازی اشتباه اشاره کرد .پس اولین گام در نیل بهاهداف دانش ارزیابی وضعیت فعلی و مشخص نمودن شکاف دانشی و میزان بلوغ سازمانی است. شهرداریاصفهان نیز به عنوان یک نهاد مردمی ، به منظور ارایه خدمات مناسب به شهروندان استفاده هر چه بیشتر ازدانش را در سرلوحه کار خود قرار داده و در راستای ایجاد دولت الکترونیک قدم برداشته است.بدین منظوراین تحقیق با هدف مشخص نمودن وضعیت دانش موجود در شهرداری اصفهان و میزان شکاف دانشی ، بهمنظور برطرف کردن این شکاف انجام گرفته است . با توجه به ساختار سازمانی شهرداری و بر اساس تجربیات دیگر پژوهشگران ، مدلی جدید که از تلفیق مدل الگوی بلوغ قابلیت کارکنان (P-CMM) که الگویی بر اساس نقش و اهمیت نیروی انسانی در رشد وتوسعه سازمانهامی باشد، و مدل چرخه دانش ، درنظرگرفته شد.این تحقیق که برای اولین بار در شهرداری اصفهان انجام گرفت ، با ارزیابی 58 شاخص ، با توزیعپرسش نامه ای که روایی آن به تایید خبرگان از جمله اساتید دانشگاه تربیت مدرس و کارشناسان شهرداریاصفهان رسیده است ، بین 33 نفر ازمدیران وکارشناسان فن آوری اطلاعات و برنامه ریزی شهرداری اصفهان که دارای شرایط آزمون ( به لحاظ تجربه و دانش کاری و آشنایی با موضوع)بودند انجام گردید و نتایج حاصل از پاسخ های این پرسش نامه، با استفاده از نرم افزار SPSS و پس ازاطمینان از پایایی پرسشنامه ( که میزان پایایی آن 0.974 بود) تحت آزمون دو جمله ای مورد پردازش قرار گرفت و مشخص گردید درشهرداری اصفهان،آمادگی مدیریت دانش باآنچه انتظار میرفت فاصله دارد و در هیچ یک از شاخص ها وسطوح الگوی مورد استفاده به بلوغ نرسیده است و مدیران زیربط باید با انجام اقدامات اصلاحی در اینخصوص این فاصله را کمتر نمایند.