سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش ملی انسان، محیط زیست و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

رامین زارع – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
ناصر محرم نژاد – استادیار دانشکده محیط زیست و انرژی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقی
شهاب خاقانی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک

چکیده:

امایش سرزمین علم و دانش سازماندهی منطق و عقلانی جنبه های اقتصادی، اجتماعی ،فرهنگی حفاظت و توسعه محیط زیست است الگوی نامناسب استفاده از سرزمین و تغییرات شدید درکاربری زمین باعث پیدایش بحرانهای زیست محیطی گردید که باخروج از مدار توسعه پایدار فعالیت تولیدی نه تنها نسلهای ا ینده بلکه نسل فعلی را نیز به دشت تحت تاثیر قرا رخواهدداد. هدف اساسی امایش سرزمین حداقل تا انجا که به مدیریت محیط زیست مربوط می شود توسعه مناطق و روابط متقابل درونی و برونی آنها استفاده معقول ا زمنابع ارزشمندسازی میراث انسان ساخت محیط زیست انسانی و غیرساخته محیط زیست طبیعی، ترمیم و تقویت محیط زیست با استفاده از روشها و تکنیکهای مناسب است توجه به برنامه ریزی منطقه ای در ایران نیز همزمان با شروع آن در فراسنه و بعد از جنگ جهانی دوم و تقریبا با اهدافی مشابه اغاز شد. تدوین ضوابط ملی امایش سرزمین و سند ملی امایش سرزمین نقاط عطفی دربرنامه ریزی ملی هستند که می توانند مدیریت محیط زیست را تحت تاثی قرا ردهنده ود ر این مقاله مورد توجه قرارگرفته است.