سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

غلامرضا زهتابیان – استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
ارش ملکیان – استادیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
سمیرا طلایی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

چکیده:

دراین تحقیق ابتدا امار بارش و سیلاب مربوط به ایستگاههای هواشناسی و هیدرومتری حوضه جمع اوری و با کنترل داده ها مدل بارش – رواناب با شبیه سازی خصوصیات فیزیکی حوضه با نرم افزار HEC-HMS ارائه گردید از 3 واقعه مرگبار و سیلاب متناظر به منظور واسنجی و اعتبار سنجی مدل استفاده شد جهت بررسی اولویت بندی زیرحوضه ها بارش برابر با زمان تمرکز حوضه با ازای دوره های بازگشت 2 ، 5 ، 10 ، 25 ، 50 و 100 ساله وارد مدل و میزان دبی اوج زیرحوضه ها استخراج گردید با تقسیم دبی اوج زیرحوضه ها به سطح آنها دبی ویژه زیرحوضه ها بدست امده و در نهایت با استفاده از روش دبی ویژه زیرحوضههای بحرانی و حساس به سیل خیزی شناسایی گردید نتایج مطالعه نشان داد که 5 زیرحوضه بالا دست و میانی نازلو از جمله L112,N,A112,A21,B11 با داشتن دبی ویژه به ترتیب 0/95 ، 0/94 ، 0/81 ، 0/77 ، 0/73 متر مکعب بر ثانیه و بیشترین مقدار مساحت به ترتیب 52/6 ، 42/7 ، 43 ، 35 ، 42 ، 45 کیلومتر مربع دارای رتبه 1 تا 5 ا زنظر سیل خیزی جزو زیرحوضههای بحرانی شناسایی شدند.