سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: اولین همایش علمی پژوهشی افق های نوین در علوم جغرافیا و برنامه ریزی، معماری و شهرسازی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

آمنه عبدالمحمدی – کارشناس ارشد اقلیم شناسی

چکیده:

برآورد حداکثر بارش محتمل از جمله تحقیقاتی است که در طراحی سازههای بزرگ آبی، بخصوص سدها، موردتوجه هیدرولوژیستهاست. در بیشتر نقاط دنیا برای محاسبهی حداکثر بارش محتمل از روش هرشفیلد استفاده میشود که در آن عامل فراوانی mk برای محاسبهی مقادیر حداکثر بارندگی محتمل 42 ساعته میشود که در آن عامل فراوانی 4 pkp 15 فرض می گردد این قمدار درایستگاه های مختلف با شرایط اب وهوایی مختلف مناسب نمی باشد در پژوهش حاضر نیز به منظوربرآورد حداکثر بارش محتمل در حوضهی آبریز الوند از روش هرشفیلد استفاده شده است. که در آن مقدار mkحوضه4/8 محاسبه شده است که این رقم فاصلهی زیادی با ضریب ثابت روش اول هرشفیلد دارد، بنابراین روش دوم هرشفیلد برای برآورد حداکثر بارش محتمل نسبت به روش اول به برآوردهایدقیقتری منتهی میشود. همچنین مقدار حداکثر بارش محتمل در ایستگاههای شرق حوضه بیشتر از غرب حوضه است. و نیز در برآورد حداکثر بارش محتمل توزیع لوگ نرمال برای بیشتر ایستگاهها حوضه برازش بهتری را نشان میدهد