سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: چهارمین همایش نگرشی بر آیین نامه طراحی ساختمانها در برابر زلزله (استاندارد ۲۸۰۰)

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علی خیرالدین – دانشیار و عضو هیئت علمی، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان
مرتضی دهقان – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان
ماهان قاسمی نقیب دهی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان
نیلوفر مشهدی علی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان

چکیده:

امروزه کاربرد سازه هایی با دو سیستم مختلف مقاوم باربر جانبی در ارتفاع تحت عنوان سازه های ترکیبی بیش از پیش رایج شده است.مهندسین محاسب در استفاده از بند ۲-۳-۸-۹ استاندارد ۲۸۰۰ دچار ابهامات بسیاری هستند. طبق این بند، سازه های ترکیبی به دوصورت بارگذاری و تحلیل می شوند. در روش یک مرحله ای سازه ترکیبی به صورت یکپارچه و در روش دو مرحله ای سیستم های فوقانی و تحتانی جدا از هم تحلیل می شوند. برخی از این ابهامات شامل نحوه انتخاب صحیح روش تحلیل، بارگذاری لرزه ای در روش دو مرحله ای، ضریب رفتار سازه و نسبت سختی دو سیستم مقاوم بالا و پایین سازه می باشد. این مطالعه به بررسی هر دو روش تحلیلی پیشنهاد شده توسط استاندارد ۲۸۰۰ در چند سازه ترکیبی مختلف پرداخته است. در انتها نتایج بدست آمده نشان می دهد که روش تحلیل دو مرحله ای دارای برش پایه محافظه کارانه تر است. همچنین ابهامات، مزایا و معایب دو روش نسبت به یکدیگر بیان می شود.