سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: کنفرانس ملی علوم و مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

آیلین وردی پورآزاد – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشگاه تربت حیدریه
مریم آذرخشی – استادیار گروه مرتع و آبخیزداری دانشگاه تربت حیدریه
ابوالفضل مساعدی – استاد دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد
جلیل فرزاد مهر – استادیار گروه مرتع و آبخیزداری دانشگاه تربت حیدریه

چکیده:

خشکسالی از جمله بلایای طبیعی است که به صورت متناوب جوامع بشری را از طریق اثرگذاری منفی بر روی منابع آب،کشاورزی و محیط زیست و به تبع آن اقتصاد دچار مشکل می سازد. در این پژوهش، با استفاده از داده های بارندگی و دبیایستگاه های منتخب گلمکان، سرآسیاب شاندیز، النگ اسدی و رادکان واقع در دشت مشهد، شاخص های خشکسالیهواشناسی (SPI) و شاخص دبی جریان (SDI) در یک دوره آماری 30 ساله و در مقیاس های مختلف 1 تا 48 ماهه و همچنینسالانه تعیین گردید. نتایج نشان می دهد که شدیدترین خشکسالی هواشناسی و هیدرولوژیکی در مقیاس سالانه در سال هایآبی 1365-1364 و 1380-1379 در ایستگاه رادکان اتفاق افتاده است. مرطوب ترین سال (از نظر هواشناسی) و پرآب ترین سال (از نظر هیدرولوژیکی) در سال آبی 1371-1370 و در ایستگاه گلمکان بوقوع پیوسته است. همچنین نتایج نشان می دهد که شاخص هیدرولوژیکی SDI در مقیاس های مختلف زمانی می توانند تا حد قابل قبولی با شاخص خشکسالی هواشناسی SPIدر همان مقیاس های زمانی همآهنگی داشته باشند. با توجه به وسعت نسبتا کم حوضه های تحت پوشش ایستگاه ها همزمانیوقوع خشکسالی هواشناسی و هیدرولوژیکی در این دشت می تواند طبیعی به نظر رسد.