سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش ملی انسان، محیط زیست و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

مانیا داعی الله – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد بم
امینه انجم شعاع – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان

چکیده:

رشد جمعیت و افزایش شهرنشینی بویژه درکشورهای درحال توسعه همراه با بکارگیری برخی از زمینه های فناوری و صنعت موجب بروز تغییرات منفی و سریع زیست بوم در سالهای اخیر گردیده و سبب شده تا انسانها با بحران محیط زیست در شهرهای خود روبرو شوند که این بحران عدم استفاده از روشهای برنامه ریزی صحیح در نظام معماری و شهرسازی برای رشد و توسعه شهرها در اینده استقرار نابجای عملکردها در شهر و ساختار ان الودگیهای ناشی از تردد وسایل نقلیه و نظایر ان از مهمترین مشکلات زیست کلان شهرها ی امروز به شمار امده و شهرها را به زیست بومی ناپایدار و کاملا مصرف کننده و وابسته به منابع طبیعی تبدیل کرده اند.این مقاله بران است که تا به بررسی نظام شهرسازی و معماری گذشته ایران در اقلیم گرم و خشک که درراستای اصول و شاخصه های پایداری عمل می کرده بپردازد.