سال انتشار: ۱۳۹۲

محل انتشار: اولین همایش ملی باستان شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

علی فرحانی – عضو هیئت علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی ،صنایع دستی وگرد شگری
اسدالله میرزاآقاجانی – کارشناس ارشد باستان شناسی موزه مقدم دانشگاه تهران

چکیده:

در سال 1831 معاونت حفاظت فنی وقت سازمان میراث فرهنگی ،صنایع دستی وگردشگری در راستای وظایف سازمانی، طرحی را به منظور حفاظت اضطراری تپه ها ومحوطه های باستانی سطح استان که درمعرض آسیبهای جدی خصوصا آسیبهای انسانی قرار داشتند، به مرحله ی اجرا در آورد.در این طرح که با عنوان تعیین حریم ونشانه گذاری تپه ومحوطه های باستانی نامیده شد،مقرر گردید تا تعدادی از تپه ها ومحوطه های باستانی مهم ودر معرض خطر مشخص وبا اعزام گروههای متخصص کاری بدون هرگونه گمانه زنی وتنها با بررسی وضع موجود ومشاهده ی سطحی وبا در نظر داشتن میزان گستردگی آثار سطحی،نسبت به تعیین محدوده ای به عنوان حریم اقدام وبا نصب علائم ونشانه هایی حریم تعییین شده را در محل مشخص نموده وهمچنین ضوابط حاکم بر حرایم تعیین شده را نیز اعلام نمایند.شهرستان فیروزکوه واقع در منتهی الیه شرق استان تهران از جمله مناطقی بود که در این طرح گنجانده شد ومقرر گردید که برای 11 تپه ومحوطه ی باستانی این شهرستان طرح مزبور به اجرا در آید.یکی از آثار مورد نظر در این حوزه ،محوطه ی باستانی موسوم به پایین گذر واقع در ساحل شرقی رودخانه ی حبله رود و درمجاورت روستای سیمین دشت،از روستاهای بخش مرکزی شهرستان فیروزکوه،درجنوبغرب شهر فیروزکوه بود که به هنگام بررسی سطحی این مکان برای نخستین بار سفالهای متعلق به هزاره ی 4 ق.م. عصر مس سنگ توسط نگارندگان بدست آمد که در حال حاضر – به عنوان اولین ودر عین حال قدیمی ترین شواهد ومدارک باستان شناختی از استقرارهای پیش از تاریخ در حوزه ی رودخانه ی حبله رود به شمار میروند.در مقاله ی حاضردر نظر است تا با بررسی بیشتر این مکان ومدارک باستان شناختی به دست آمده از ان ،تصویر روشنتری از استقرارهای پیش از تاریخ حوزه ی رودخانه ی حبله رود وناحیه ی فیروزکوه ارائه نمود.