سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش تحقیقات نوین در مهندسی شیمی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

سیدروح اله مرتضوی پور – کارشناسی ارشد مهندسی شیمی مخازن نفت
حیدر عباسی – کارشناس ارشد مهندسی شیمی
الیاس گلابی – کارشناسی ارشد مهندسی شیمی مخازن نفت

چکیده:

فرایندهای ازدیاد برداشت شامل تزریق سیالاتی جهت تقویت انرژی موجود در مخزن می باشد . این اثرات می تواند توسط کاهش کشش سطحی، تورم نفت ، کاهش ویسکوزیته نفت، اصلاح ترشوندگی و رفتار فازی مطلوب صورت می گیرد . تزریقگاز در مخازن نفت از دیر باز مورد توجه بوده است . تامین فشار ، متورم شدن نفت , جابجایی امتزاجی و غیر امتزاجی از جمله مکانیسم های موجود در تزریق گازمی باشند . گاز نیتروژن به عنوان یک گاز خنثی، از جایگاه ویژه ای در افزایش برداشت نفت از مخازن نسبتا عمیق, که امکان استفاده از گازهای دیگری مثل کربن دی اکسید و گازهای هیدروکربنی وجود ندارد , برخوردار است. بررسی اجمالی فرایند تزریق نیتروژن ، خصوصا تزریق امتزاجی , روشهای آزمایشگاهی تعیین حداقل فشارامتزاج و روابط تجربی حاکم از اهداف این تحقیق است . افزایش فشار در فشارهای بالاتر از mmpموجب افزایش غلظت اجزای میانی در اسلاگ غنی شده نخواهد شد بلکه اندازه اسلاگ تولید شده کاهش می یابد و امتزاج در فاصله کمتری از نقطه تزریق رخ خواهد داد . جهت افزایش برداشت نفت در فرایندهای تزریق نیتروژن می توان به مواردی مثل افزایش چگالی و دانسیته فاز گازی جابجا کننده ، کاهش چگالی و دانسیته فاز نفت جابجا شونده ، کاهش کشش سطحی سیستم اشاره کردافزایش دما وGORمحلول باعث افزایش برداشت نفت خواهد شد . افزایش دما باعث کاهش ویسکوزیته فاز نفت، افزایش فعالیت مولکولها و افزایش تعامل فازی خواهد شد. به عبارت دیگر تبخیر در دمای بالاتر با سرعت بیشتری رخ می دهد