سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین کنگره ملی تفکر و پژوهش دینی

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

حسین حیدری – استادیار دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا همدان،ایران

چکیده:

یکی از آموزه های مشترک همه ادیان الهی، آموزه پایان جهان یا آخر الزمان است . آخر الزمان دوره ای است که در طول آن حوادث و وقایعی ویژه رخ می دهد و زمانه کنونی حیات بشر جای خود رابهزمان تازه ای خواهد داد . اهمیت این آموزه د ربافت دینی ادیان بدان جهت است که به دلیل دارا بودن حوادث و نشانه هایی خاص، در بردارنده برنام الهی در رابطه با نجات و آینده حیات بشری است لذا یکی از دغدغه های مهم انسان شناخت این نشانه ها و حوادث و تفسیر آینده جهان بر مبنای آنهاست . هدف از پژوهش حاضر بررسی و مقایسه علائم آخرالزمان در مکاشفات یوحنا وروایات اسلامی است و مطمئنا معرفی نقاط اشتراک و افتراق آنها ما را به تاثیر وجود منشا الهی مشترک در حیات آتی انسان رهنمون خواهد بود .