سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: نخستین همایش ملی مدیریت پساب و پسماند در صنایع نفت و انرژی

تعداد صفحات: ۳۲

نویسنده(ها):

حسین واقف پور – دانشگاه آزاد اسلامی واحد آبادان
امین احمدپور – دانشگاه آزاد اسلامی واحد آبادان
محمدرضا کریمی – شرکت ملی صنایع پتروشیمی- شرکت پتروشیمی شهید تندگویان
حمید بینایی – شرکت ملی صنایع پتروشیمی- شرکت پتروشیمی شهید تندگویان

چکیده:

مرحله ی دوم از تصفیه ی پساب ها شامل فرایندهای زیستی می شود که طی آن، مواد محلول زیست تخریب پذیر موجود در پساب (مانند قند، چربی، مواد آلی دارای زنجیره ی کوتاه) توسط میکروارگانیسم ها تجزیه می شوند. در این روش از میکروارگانیسمها (به ویژه باکتریها) در تجزی هی زیستی پساب و تولید محصولات نهایی پایدار استفاده م یکنند. در این فرایندها میکروارگانیسمها و لجنهای بیشتری تولید م یشود و بخشی از پساب به دی اکسید کربن، آب و سایر محصولات نهایی تبدیل م یشود. به طور کلی با توجه به در دسترس بودن میزان اکسیژن محلول، روش های تصفیه ی زیستی به دو نوع هوازی و بی هوازی تقسیم م یشوند. هدف از تصفیه ی پساب، حذف مواد جامد موجود در پساب به میزان کافی م یباشد تا درنهایت پسابی حاصل شود که قابلیت تخلیه در آبهای مقصد را بدون ایجاد تأثیر منفی روی کیفیت آن داشته باشد. مواد جامد جداشده اصولاً مواد آلی هستند، اما ممکن است شامل مواد جامد معدنی نیز باشند. مواد جامد و مایعی که ب هصورت لجن درآمد هاند نیز باید تصفیه شوند و در نهایت عملیات تصفیه برای کنترل بو، کاهش فعالیت زیستی یا از بین بردن ارگانیسمهای بیماری زا نیز مورد نیاز است.در مورد پساب های شهری، این فرایندها اغلب توسطباکتری ها و پروتوزآهای هوازی انجام م یگیرد، اما در مورد پسا بهای صنعتی، فرایندهای ب یهوازی نقش بسیار مهمی دارند. هدف از انجام تمام این فرایندها، تبدیل مواد محلول در آب، به موادی غیر محلول که همان سلول باکتری هاست، می باشد. سلول های باکتری، یک لجن زیستی تشکیل می دهند که در فرایندهای تصفیه می توان آن را از جریان پساب خارج نمود. در این مقاله، ضمن معرفی انواع روشهای مرسوم تصفیه زیستی پسابهای صنعتی، مقایسه ای بین آنها صورت گرفته و مزایا و معایب هر کدام از روشها تشریح می گردد.