سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: همایش ملی معماری و شهرسازی ایرانی اسلامی

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

سمیه اخگر – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مهندسی معماری، دانشگاه پیام نور بندر عباس
احمد میرزاکوچک خوشنویس – استادیار پژوهشگاه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

چکیده:

در گذشته زنان در اندرونی، پستوی خانه ها، پشت کوبه ها و حتی جایگاهی جداگانه ای در اماکن مذهبی جای داده شدهاند و از آن به عنوان اصالت معماری یاد شده است. اسلام در ایران به مردم سالاری دینی اعتقاد دارد و بررسی دیدگاه زیبایی شناسی بانوان مسلمان نسبت به عناصر کالبدی معماری لازم به بازخوانی مجدد است. این پژوهش به دنبال پاسخ به این سوالات که آیا بانوان برای حفظ ارزشها تمایل به حضور در محیطهایی با شکل تاریخی گذشته دارند؟ و آیا برای ارتقاء ارزش هایی اعم از هویت، فرهنگ، مذهب لازم است به معماری با هویت اصیل گذشته توجه شود؟ تا چه اندازهبانوان مسلمان امروزی به عناصر بافت های تاریخی تمایل دارند؟ این پژوهش با اهداف ارتقاء سطح فرهنگی و هویتی و زیبایی شناسی بانوان و حضور متفاوت آنها در بافت تاریخی نسبت به مردان انجام می شود. بر این اساس با انجام تحقیقمیدانی با استفاده از پرسشنامه مصور حاوی تصاویری از معماری در سبکهای مختلف، تمایل حضور تعداد 50 نفر از بانوان ساکن در محلات قدیمی کرمان را نسبت به عناصر گذشته معماری تاریخی نظرسنجی کرد. نتایج مشخص نمود اگر قرار باشد مکانی فرهنگی مختص بانوان در کنار بنای مذهبی همانند مسجد ملک کرمان ساخته شود بانوان کرمانی به استفاده از عناصر گذشته ابراز تمایل کردند و به شرطی در مکانی برای فعالیتهای فرهنگی و حتی مذهبی دور هم جمع می گردند که با اصول معماری ایرانی اسلامی ساخته شده و فضای گرم این چنین معماری برایشان تداعی خاطرات گذشته داشته باشد.