سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین همایش ملی فرهنگ عفاف و حجاب

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمدباقر رضاعلی – رئیس امور اداری مرکز بهداشت شماره 2 اصفهان
مریم سلطانی بابوکانی – آموزگار ناحیه 2 آموزش و پرورش اصفهان

چکیده:

بدون شک، حجاب یکی از عواملی است که شخصیت انسان را تضمین می کند و میل به آن ریشه در فطرت دارد و برای تأمین سلامت فرد و جامعه، از کمال اهمیت برخوردار است. پوشش متناسب، بخصصو پوشاندن اعضای جنسی، یکی از امتیازات انسان است، زیرا خلقت طبیعی حیوانات به گونه ای است که معمولاً دارای نوعی پوشش هستند. حجاب به عنوان یک امر انسانی و حیاتی، برای نظم و انضباط جامعه ضرورت دارد. از این رو، حجاب نوعی ارزش دادن به زن و تکریم اوست، نه دلیل بر نقص وجود او. در مورد حجاب، نظرات متفاوت است، برخی آن را صرفاً و لزوماً چادر و یا لباس خاص می دانند، برخی دیگر برخلاف نظر گذشته، حجاب را لزوماً چادر و یا لباس خاص ندانسته، بلکه پوشاندن تمام بدن با لباسی که مقتضیات عرف یکجامعه است می دانند. از این رو، حجاب لباسی مخصوص نیست، بلکه وسیله جلوگیری از جلب توجه نامحرمان است. از علل گرایش به بدحجابی و بی حجابی می توان به: وجود غریزه خودآرایی در زنان، نشان دادن عقده حقارت، کنترل راه های فراطی، هجوم فرهنگ بیگانه، توسعه نهضت صنعتی در اروپا، جنگ جهانی دوم، تقلید، غلبه هوای نفس، نادیده گرفتن ارزش ها اشاره نمود.