سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: چهارمین همایش نگرشی بر آیین نامه طراحی ساختمانها در برابر زلزله (استاندارد ۲۸۰۰)

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سعید هاشمی طباطبایی – هیات علمی و مدیر بخش ژئوتکنیک مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن
اشکان محمدی – کارشناس ارشد بخش ژئوتکنیک مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن
نریمان سعید – کارشناس ارشد بخش ژئوتکنیک مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن

چکیده:

با توجه به شرایط تکتونیکی ایران و وجود گسل های متعدد در سطح کشور، بسیاری از شهرها در جوار این گسل ها ساخته شده اند و همواره در معرض خطر وقوع زلزله های میدان نزدیک یا نزدیک گسل با شدت بالا قرار دارند. در مناطقی که دوری از این گسل ها اجتناب ناپذیر است، به منظور کاهش خطر لرزه ای، تعیین واکنش دقیق با توجه به حداکثر شتاب زمین و اثر ساختگاه، که بستگی زیادی به شرایط محلی خاک و ویژگی های رفتاری منبع زلزله دارند، امری ضروری می باشد. شناسایی این موارد با انجام مطالعات ریزپهنه بندی لرزه ای ممکن می گردد. در این مقاله یک مطالعه موردی جهت مقایسه طیف های طراحی، بر اساس نتایج مطالعات ریزپهنه بندی لرزه ای شهر بم و استاندارد ۲۸۰۰ انجام گردیده است. نتیجه این مطالعه نشان می دهد در زمان تناوب های اصلی کمتر، میزان نیروی زلزله کمتری حاصل می شود و در نتیجه سازه طراحی شده استحکام کافی جهت مقابله در برابر نیروی زلزله را ندارد. در پریودهای بالاتر نیز نیروی زلزله بیشتری از میزان لازم در نظر گرفته شده و طراحی سازه دست بالا می گردد.