سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: هفتمین کنگره انجمن ژئوپلیتیک ایران (جغرافیای سیاسی شهر)

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

سمیه دوستی – دانشجوی رشته جغرافیا و برنامه ریزی شهری- آمایش شهری، دانشگاه پیام نور تهران جنوب، سمیه دوستی
اسماعیل نصیری – استادیار دانشگاه پیام نور، رشته جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دکتر اسماعیل نصیری

چکیده:

احساس امنیت، در امان بودن یا در امان حس کردن شخص از هرگونه تهدید تعریف می شود وحضور مردم در فضای عمومی، مستلزم احساس امنیت از سوی آنان است، مفهوم امنیت اجتماعی واحساس امنیت شهروندان به عنوان عنصر کلیدی در دستیابی به اهداف پیش بینی شده از اهمیتبسزایی برخوردار است. وجود امنیت در محیط های شهری یکی از الزامات اساسی کیفیت زندگیمحسوب می شود. هدف پژوهش، احساس امنیت شهروندان و عوامل مؤثر برآن مورد بررسی و شناساییقرار گرفته است. روش تحقیق این پژوهش، توصیفی از نوع تحلیلی است که با بهره گیری از منابع،اسناد، مدارک و مقالات مرتبط گردآوری شده است. نتایج و یافته های تحقیق نشان می دهد که امنیتدر ابعاد گوناگون مورد بررسی قرار گرفته و در سطح قابل قبولی است که در این میان دو مقوله امنیتمحیطی– امنیت در برابر سوانح طبیعی از دید تجربی در جایگاه مطلوبتری قرار دارد. بر این اساسبنظر می رسد که میبایستی در راستای بهبود و ارتقا احساس امنیت در سطوح ادراک عمومی و بصریاقدامات کارآمدتری صورت پذیرد.