سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: ششمین کنفرانس اقتصاد کشاورزی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

سیاوش فلاح پور – دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد کشاورزی دانشگاه زابل
ماشااله سالارپور – استادیاران گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه زابل
مسعود همایونی فر – استادیاران گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه زابل
علیرضا کرباسی – دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه زابل

چکیده:

مبنای پژوهش حاضر نگاه انتقادی به کاربرد روش ها و مدل های به کار گرفته شده برای برنامه ریزی زراعی بدین صورت است که اولا اهداف کشاورز یا مدیر واحد کشاورزی چندان مورد توجه نبوده و عم وما معیار اصلی، حداکثر سود بوده است .ثانیا اگر هم اهداف وارد مدل ها شدند، اهمیت شان برای مدیر واحد کشاورزی آنچنان که باید، در این مدل ها مورد توجه قرار نگرفته است . نتیجه این دو بی توجهی، برنامه ای بوده که در عمل توسط کشاورز ب ه کار گرفته نشده و کاربرد آن بخ شی هم که اجرا شده به نتایج مورد انتظار دست نیافته است . به منظور رفع مشکل بیان شده، در پژوهش حاضر با استفاده از متدولوژی ترکیبی FPC-GP ابتدا به بررسی اهداف و تعیین اهمیت آنها برای مدیر واحد کشاورزی می پردازیم به گونه ای که قابلیت مدلسازی و کاربرد در روشهای برنامه ریزی مزرعه داشته باشد . آنگاه اهداف زارع و اهمیت ب ه دست آمده آنها را در مدل وارد کرده و اقدام به برنامهریزی میکنیم. نتایج، حاکی از قابلیت بالای این روش در مدلسازی کاربردی فرآیند تصمیمگیری کشاورزی میباشد.