سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: چهارمین همایش نگرشی بر آیین نامه طراحی ساختمانها در برابر زلزله (استاندارد ۲۸۰۰)

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

بهروز حسنی – دانشیار دانشگاه صنعتی شاهرود
ابوذر جعفری – کارشناس ارشد سازه، دانشگاه صنعتی شاهرود

چکیده:

اکثر آیین نامه های متداول برای میزان تغییرمکان جانبی نسبی طبقات محدودیتهایی قائل می شوند. استنباط کلی بر آن است که از اعمال این محدودیتها، کنترل ظرفیت شکل پذیری سازه، با توجه به یک سطح عملکرد مفروض، مد نظر بوده است . تخمین سطح عملکرد مورد نظر استاندارد ۲۸۰۰ با انجام تحلیلهای غیر خطی و بررسی در خصوص میزان دقت محدودیتهای تغییر مکانی توصیه شده در مورد سازه های دیوار باربر موضوع این تحقیق است. برای این منظور، چند مدل ساختمانی با ارتفا ع های مختلف و آرایشهای یکسان دیوارها، که دارای سیستم سازه ای دیوار باربر برای بارهای ثقلی و جانبی می باشند، مورد مطالعه قرار گرفته است. در ادامه، سطح عملکرد مدلهای مورد بررسی را به دست آورده و با سطح عملکرد متناظر با تغییرمکان جانبی نسبی مجاز استاندارد ۲۸۰۰ مقایسه کرده ایم. نتایج حاکی از وجود مغایرت قابل توجه بین مقادیر به دست آمده برای میزان تغییرمکان جانبی نسبی توصیه شده در استاندارد ۲۸۰۰ با تغییر مکانهای نسبی به دست آمده بر اساس تحلیل غیرخطی در سطح عملکرد (استنباط شده از) این استاندارد است و به نظر می رسد مقدار تغییر مکان جانبی نسبی مجاز برای سازه های دیوار باربر نیاز به تجدید نظر داشته باشد.