سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: دومین کنگره تخصصی مدیریت شهری ایران

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

سونیا کرمی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه تبریز
محمد کرمی – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه اصفهان

چکیده:

با توجه به اهمیت ویژهای که مدیریت بحران به خصوص در نقاط شهری دارد، در این پژوهش باعنوان بررسی مدیریت بحران زلزله در کاربریهای شهری (مطالعه موردی: تبریز)، پنج کاربریشهری (مسکونی، تجاری، فرهنگی، آموزشی و گاراژ) در سطح شهر تبریز را از نظر میزانآسیب پذیری در مقابل زلزله با توجه به کیفیت بنا و مساحت کاربری مورد بررسی قرار دادیم.پژوهش به لحاظ ماهیت از نوع توصیفی- تحلیلی و به لحاظ هدف از نوع کاربردی می باشد که برایاستفاده شده است. در این GIS گردآوری داده ها از روش کتابخانه ای، اسنادی و همچنین از نرم افزارکاربریهای موردنظر بر روی نقشه شهر شناسایی شده و از لحاظ GIS پژوهش با استفاده از نرم افزارمیزان آسیب پذیری در مقابل زلزله مورد ارزیابی قرار گرفته اند. در پایان به این نتیجه رسیدیم کهکاربریهای مسکونی که کیفیت تخریبی داشته و مساحت هر قطعه از آنها کمتر از 50 مترمربعمی باشد، بالاترین میزان آسیب پذیری را دارا می باشند. در نهایت پیشنهادهایی در جهت مقاوم سازیابنیه و کاربریها و بهبود مدیریت بحران ارائه شده است.