سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین کنگره ملی تفکر و پژوهش دینی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

علی غفاری – عضو هئیت علمی دانشگاه محقق اردبیلی
بهمن زاهدی – عضو هیئت علمی دانشگاه محقق اردبیلی
مهدیه کشورخواه – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده:

توحید یعنی خداوند را به (یکتایی) پذیرفتن و برای او شریکی قرار ندادن است. قرآن مجید عنایت ویژه ای به توحید دارد و آیات قراوانی در این رابطه وجود دارد (مثل :رعد./16 ، زمر.62، انعام /102 ، … ) به طور که می توان قرآن را به عنوان یک کتاب توحید و مبارزه باشرک معرفی کرد. قرآن شرک را به صورت تنها گناهی که قابل آمرزش نیست، دانسته می گوید: همانا که خدا مشرک ار نمی آمرزد، و جز آن هر گناه دیگری را برای هر کس که بخواهد می آمرزد . در دین زرتشت هم، زرتشت خود را یگاهنه پرست معرفی می کند ، وی از میان خدایان معدد آریایی قدیم یکی را بر می گزیند و بر روی همه ی خدایان خط بطلان می کشد. او خدای یگانه را اهورامزدا نام می برد و صفاتی در گاتها برای او عنوان می کند که همان صفات در قرآن برای خدای یگانه نیز ذکر شده است، صفاتی چون: حکیم، خالق همه موجودات عالم، دانا، توانا، قادر… . و بالاخره خداوندی است که بی مثل و مانند است .