سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: هفتمین کنگره انجمن ژئوپلیتیک ایران (جغرافیای سیاسی شهر)

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محمد قاسمی خوزانی – استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد
بهنام عطا – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد
حسین دهقانی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد
حسین موسی زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه گلستان گرگان

چکیده:

یکی از عوامل اصلی رشد و توسعه اقتصادی، سرمایه اجتماعی است. سرمایه اجتماعی مفهومی چند بعدی و چندلایه است که در سالهای اخیر در حوزههای گوناگون علوم اجتماعی، اقتصاد و علوم سیاسی مطرح شده است.مشارکت اجتماعی به عنوان مهمترین بعد سرمایه اجتماعی فرایندی است که در طی آن مردم به طور عاقلانه و باآگاهی، اراده و رغبت با قبول گوشهای از مسئولیت آن به طور گروهی سعی در ارضای نیازهای روحی، روانی،فردی و گروهی دارند و در جهت رسیدن به اهداف از پیش تعیین شده با در نظر گرفتن امکانات و محدودیت هاجهت یافتن هویت فردی و جمعی در جامعه تلاش می کنند. هدف این مقاله ارزیابی سرمایه اجتماعی با تأکید بربعد مشارکت از دیدگاه شهروندان و مدیران شهر بیرجند است. روش تحقیق این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلیبوده که از منابع کتابخانهای- اسنادی، پرسشنامه و پیمایشهای میدانی جهت گردآوری اطلاعات مورد نیازاستفاده گردیده است. حجم نمونه ما در این پژوهش 380 نفر از شهروندان و 36 نفر از مدیران شهری شهربیرجند می باشد. روش تحلیل دادهها به دو طریق آمار توصیفی و استنباطی صورت گرفت و از نرم افزار SPSSجهت تجزیه و تحلیل اطلاعات بهره برده شد. نتایج این پژوهش حاکی از پائین بودن میزان مشارکت اجتماعیاست و بین دیدگاههای شهروندان و مدیران در ارزیابی بعد مشارکتی تفاوت معناداری وجود دارد.