سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: ششمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

حمید زرگری – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی فارس شیراز

چکیده:

تکنیک کشت بافت گیاهی به عنوان یک روش تجاری تکثیر می توان مواد گیاهی مورد نیاز برای تحقق اهداف برنامه های توسعه، احیا و اصلاح نخلستانهای خرمای کشور تامین نماید لیکن احتمال بروز تغییرات ژنتیکی و اپی ژنتیکی در نتایج حاصله در طی این فرایند وجود دارد لذا دراین تحقیق به منظور تعیین نوع و میزان ناهنجاریهای احتمالی رویشی و زایشی درختان حاصل از کشت بافت و درختان حاصل از پاجوش ارقام برحی، پیارم و زاهدی در گروههای سنی باردهی 3 ، 6 ، 12 سال در شهرستان جهرم و قیروکارزین به مدت یکسال مورد مقایسه قرارگرفتند. کلیه عملیات به زراعی و به نژادی بصورت یکسان برای کلیه تیمارها انجام گرفت. نتایج نشان داد که در ارقام پیارم، برحی و زاهدی حاصل از کشت بافت باسن باردهی سه سال به ترتیب 35 ، 41 و 19 درصد و درختان حاصل از پاجوش در رقم پیارم 40 درصد و در رقم زاهدی 96 درصد میوه بهدست آمد.