سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: چهارمین همایش نگرشی بر آیین نامه طراحی ساختمانها در برابر زلزله (استاندارد ۲۸۰۰)

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

امین محب خواه – استادیار مهندسی سازه، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی، دانشگاه ملای

چکیده:

ساختمان های مصالح بنایی غیرمسلح ساختمان هایی هستند که به جز دیوارهای سازه ای (برشی) مصالح بنایی فاقد سیستم ساز ه ای مشخصی می باشند. به سخن دیگر، در این قبیل ساختمان ها، دیوارهای برشی بنایی وظیفه تحمل هر دو نوع بار ثقلی وجانبی زلزله را بر عهده دارند. لذا در استاندارد ۲۸۰۰ ایران برای تامین نیاز مقاومت برشی ساحتمان های بنایی غیرمسلح در هر جهت، از مفهوم حداقل دیوار نسبی سازه ای استفاده شده است. بدین معنی که در هر یک از امتدادهای اصلی ساختمان بنایی (با کلاف و بی کلاف)، مقدار دیوار نسبی نباید از مقادیر مندرج در این استاندارد کمتر باشد. این در حالی است که رفتار لرزه ای ساختمان های بنایی کلاف دار (با کلاف قائم و افقی) به مراتب بهتر از ساختمان های بی کلاف می باشد و به دلیل شکل پذیری بالای آنها (کاهش نیاز مقاومت)، استفاده از مقادیر یکسان دیوار نسبی برای این دو نوع ساختمان ضروری به نظر نمی رسد . در این مقاله با بررسی ظرفیت برشی ساختمان های بنایی غیرمسلح باکلاف و بی کلاف با استفاده از روش تحلیل استاتیکی غیرخطی سعی شده است تا تخمین دقیق تری از حداقل دیوار نسبی ساز ه ای مورد نیاز به تفکیک نوع ساختمان و خطر لرزه خیزی ساختگاه ارائه گردد. نتایج بدست آمده از این تحقیق نشان می دهد که برای ساختمان های بنایی با سیستم کلاف بندی قائم و افقی می توان از مقادیر دیوار نسبی ساز ه ای کمتری نسبت به مقادیر مندرج در استاندارد ۲۸۰۰ استفاده نمود. همچنین، بسته به میزان خطر لرزه خیزی مناطق، مقادیر مختلفی از حداقل دیوار نسبی موردنیاز به تفکیک نوع ساختمان محاسبه و پیشنهاد شده است