سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: دومین همایش ملی چشم انداز نطنز در الگوی معماری و شهرسازی اسلامی در افق 1404

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

روزیتا رحیمیان – تهران

چکیده:

شهر جایی است که تعاملات شهری توسط مهم ترین عنصر و اصلی ترین جز و عامل پدید آورنده شهر یعنی انسان، به آن روح و معنا می بخشد. از اینن رو توجه به انسان و تامین نیاز های امروز وی، بدون آن که توانایی نسل های آینده به مخاطره بیفتد یکی از مسائل مهم روز دنیاست. به همبن دلیل ظهور شهری پاسخگو به تمام نیاز های بشری و نیاز های اجتماعی وی از نیاز های اولیه وی همچون غذا و سرپناه مناسب، مسکن، آموزش گرفته تا ارتقای فرهنگ ، دستیابی به برابری و حفظ تنوع فرهنگی و ایجاد سازگاری بین اقشار مختلف فرهنگی، افزایش حس جمعی و شهروندی، ارتقای کیفیت زندگی و غیره که معنای پایداری اجتماعی را به ارمغان می آورند؛ از اهمیت بسیاری برخوردار است. حال سوال مطروح در این پژوهش این است که پایداری اجتماعی چیست ؟آیا احداث مجتمع فرهنگی تفریحی می تواند باعث مدیریت اوقات فراغت ، ارتقا فرهنگ افراد یک محله شود؟ این پژوهش از طریق مطالعات اسنادی و میدانی و از روش تحلیلی – توصیفی به بررسی شاخص های شهر پایدار از لحاظ اجتماعی پرداخته و با بررسی محله 8 منطقه 22 به عنوان نمونه مطالعاتی به رابطه ی بین پایداری اجتماعی و فرهنگی بپردازد.براساس نتیجه این پژوهش پایداری اجتماعی با فرهن رابطه ای دو سویه دارد و برای ارتقای کیفیت زندگی شهری هماهنبی آن ها ضروری است.