سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: همایش ملی معماری و شهرسازی ایرانی اسلامی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سارا زارعی – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری دانشگاه آزاد اسلامی زنجان
خشایار کاشانی جو – استادیارعضوهیات علمی گروه معماری دانشکده فنی و مهندسی شهرقدس

چکیده:

با شهرنشینی و رواج زندگی شهری انسانها شروع به ساخت خانه هایی در کنار یکدیگر کردند، در واقع بخش عمده ای از شهر ها را محلات و بافتهای مسکونی تشکیل می دادند، این با فتها ترکیبی از خانه ها و معابری بودند که در بین آنها نفوذ کرده بودند، و امکان دسترسی را فراهم کرده بودند(این روال تا هم اکنون ادامه دارد)، در گذشته این معابر علاوه بر راه ارتباطی میان خانه ها، عامل روابط متقابل اجتماعی نیز بودند با ورود ماشین به شهرها و متعاقب آن کوچه های شهرزندگی اجتماعی درون آنها هر روز کمرنگ تر شد، خالی شدن کوچه از افراد، به سبب عدم و جود آسایش و راحتی، عدم امنیت و…. منجر به مرگ تدریجی حیات اجتماعی در آنها شده است. باید اذعان داشت که کیفیت کوچه ها، نوع ارتباط انسانها با آن، و چگونگی روابط اجتماعی حاکم بر آنها، بعنوان نخستین فضای شهری که فرد پس از خروج از خانه با آن مواجه می شود، در شکل گیری تلقی شهروندان از حیات مدنی بسیار موثر است و این مورد اهمیت توجه به این فضا را صدچندان می کند.بر این اساس می بایست به دنبال چاره جویی جهت بهتر شدن کیفیت کوچه های امروزی باشیم، در این باب کوچه های سنتی ایرانی ،کوچه های اسلامی و کوچه های معاصر رابررسی کرده و پس از قیاس این کوچه ها با یکدیگر، دست به استخراج ویژگیهای کوچه های ایرانی- اسلامی گذشته زده شده است تا با استفاده از این ویژگیها، بتوانیم به وضعیت مطلوبی در طراحی کوچه های امروزی برسیم.