سال انتشار: ۱۳۹۲

محل انتشار: اولین همایش ملی باستان شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

معصومه اسماعیلی سادیانی – دانشجوی کارشناسی رشته باستان شناسی
ملیحه احمدیان فینی – دانشجوی کارشناسی رشته باستان شناسی

چکیده:

کاشان به احتمال زیاد یکی از مهمترین مراکز اصلی سفالگری در ایران است که از دوران نوسنگی آغاز شد و در عصر سلجوقی به اوج شهرت و اعتبار رسید.این شهر از دیرباز مهد صنعت بوده و صنعت را با هنر آمیخته است.چنانکه از همان دوره سیلک صنعت ساخت و پخت آجر و سفال با ظرافت های هنری همراه بوده و با نمادهای هنری از جمله خوشنویسی و نگارگری توأم شده است . اثر بسیاری از این هنرها مانند کاشی زرین فام فقط در کاشان قابل شناسایی است که امروزه زینت بخش موزه های جهان است. یکی از مهمترین اجزا در جریان تولید سفال،کوره های سفالگری است که با توجه به نمونه های به دست آمده از آنها در دوره های مختلف ،به نظر میرسد نوع کوره ها و سوخت مورد استفاده برای آنها در نزد اقوام مختلف مشابه بوده است.در طول زمان صنعت سفالگری تکامل بیشتری یافت و جوامع توانستند در تولید ظروف سفالین و روش های پخت آن مهارت های فوق العاده ایی را از خود نشان دهند.در مقاله حاضر کوره های کاشان به عنوان یکی از مراکز مهم تولید سفال در حوزه فرهنگی مرکزی ایران معرفی شده است.کوره های مورد نظر در قدیمی ترین بنای تاریخی کاشان یعنی مسجد جامع ،که در میدان کهنه واقع شده است،قرار دارد.در مورد ساختار معماری و سفال این کوره ها با توجه به حفاری های اخیر که توسط آقای میرفتاح انجام شده ،گزارشی ارائه نگردیده است. لذا نگارندگان توصیف و تحلیلی را از سیمای کلی کوره های مسجد جامع کاشان و مقایسه آن با نمونه های مشابه در سایر نقاط ایران با استفاده از متون و شواهد باستان شناختی و گفته های یکی از اعضای هیئت حفاری ارائه نموده اند.اهداف: – بررسی چرایی مجهول ماندن کوره های مسجد جامع کاشان 1 2 مطالعه تطبیقی میان کوره های کاشان و سایر کوره های مکشوفه ایران – سؤالات: 1 دلیل قرارگیری کوره های سفالگری در زیر بنای مذهبی چیست؟ – 2 کوره های مسجد جامع کاشان به چه دوره ایی تعلق دارد؟