سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: ششمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

مرضیه قنبری جهرمی – دانشجوی کارشناسی ارشد باغبانی، باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اس
عبدالحسین ابوطالبی – استادیارگروه باغبانی

چکیده:

با توجه به افزایش روز افزون تمایل تولیدکنندگان محصولات کشاورزی به تولید ارگانیک، این چالش وجود دارد که همواره منابع مختلف اقتصادی و طبیعی جهت استفاده در محیط کشت وجود داشته باشد . بدین منظور مقایسه کمپوست باغی با محیط کشت پیت ماس کیمیا (محصول داخلی، گروه تولیدی پردیس ) به منظور تولید نشاء قوی و زودرس در بستر کشت نشاء گوجه فرنگی و خیار از اهداف اصلی این پژوهش می باشد. تیمارها عبارت اند از؛ الف (پیت ماس)، ب (کمپوست)، پ ( 90 % پیت + 10 %کمپوست)، ت ( 80 % پیت + 20 %کمپوست)، ث ( 60 % پیت + 40 %کمپوست) و ج 40 % پیت + 60 %کمپوست). بر اساس نتایج تجزیه واریانس اثر محیط کشت بر صفات ارتفاع بوته، وزن تر و خشک ) بوته در سطح 1% آزمون دانکن و در صفت وزن خشک ریشه در سطح 5% آزمون دانکن کاملا معنی دار بود . بهترین کیفیت نشاء گوجه فرنگی و خیار به ترتیب در تیمارهای 60 % پیت + 40 % کمپوست و 40 % پیت + 60 % کمپوست مشاهده گردید . مقایسه تیمارهای 100 % پیت ماس و 100 % کمپوست باغی نشان داد که این دو ماده در اکثر صفات مورد مطالعه تفاوت چشمگیری نداشتند . کاربرد کمپوست باغی در برخی موارد باعث بهبود کیفیت نشاء گردید . بنابراین می توان اظهار داشت که کمپوست باغی می تواند تکمیل کننده یا جایگزین خوبی برای پیت باشد.