سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین کنگره ملی تفکر و پژوهش دینی

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

علی حنازاده – دانشجوی کارشنای ارشد، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل،ایران
رضا الهامی – استادیار رشته فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه تبریز، ایران

چکیده:

همواره مراقبت از کودکان و نوجوانان به دلیل ساختار جسمی و ذهنی حساس و شکننده ای که دارند مورد توجه مذاهب و ادیان مختلف جوامع بوده اند و در جهت رفاه و امنیت آنان فعالانه تلاش شده است و در این راستا، نسبت به آنان – که به عنوان آینده سازان جامعه یاد می شوند، معمولا اقدامات حمایتی انجام می شود . البته نباید این اقدامات به عنوان جرم معرفی شودند زیرا معمولا در قوانین حقوقی این اقدامات به بزه معروفند . با این وجود در قواعد و قوانین همواره برا اینگونه اعمال بزهکارانه ، مجازات و اقدامات تربیتی و تأدیبی تعیین شده و حتی در این زمینه کمتر به مفهوم کودک بودن آنان توجه شده و همراه با بزرگسالان مورد بازخواست و مجازات قرار می گیرند . البته نباید نادیده گرفت که در دهه های اخیر اقدامات قابل توجهی در جهت حمایت از کودکان و نوجوانان برهکار برای جلوگیری از مجازات های سنگین و اقدامات تادیبی سخت که در گذشته انجام می گرفت از ناحیه سازمان و گروه های بین المللی حامی کودکان و نوجوانان انجام گرفته است که توانسته است حجم کثیری از این مجازات ها را از بین برده تا جایی که اقدمات تربیتی امروزه صرفا در جهت اصلاح و آموزش و بازگشت به محیط جامعه انجام می گیرد . لذا در این نوشته تلاش می شود تا حدودی نسبت به وضع قوانین و اقدامات حمایتی و کمبودهای موجود در راستای مبارزه با مجازات های کودکان و نوجوانان پرداخته شود تا ما نیز به نوبه خود اقدامی نه صرفا به عنوان یک تکلیف، بلکه برای از بین بردن و محو کیفرهای سنگین علیه کودکان انجام داده باشیم .