سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: ششمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

آسیه فیروزی – گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
سیدابوالقاسم محمدی – گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
محمود خسروشاهلی – گروه علوم جانوری دانشکده علوم پایه دانشگاه تبریز
علی موافقی – گروه علوم جانوری دانشکده علوم پایه دانشگاه تبریز

چکیده:

ماریتیغال (Silybum marianum) از گیاهان مهم دارویی است که جایگاه خاصی را در صنایع دارویی پیدا کرده است. در مطالعه حاضر پاسخ به کال زایی ریزنمونه های ریشه، محور زیرلپه و برگ لپه ای در تعدادی از ژنوتیپ های ماریتیغال در دو نوع محیط کشت MS و B5 با ترکیبات هورمونی 2، 4- دی و کینتین (1، 2 و 4 میلیگرم در لیتر) مورد بررسی قرار گرفت. ریزنمونه های ریشه و محور زیرلپه در محیط کشت B5 با غلظت هورمونی 2 میلیگرم در لیتر 2، 4-دی و کینتین، کالوس های درشت و شفافی تولید کردند. در حالیکه پاسخ ریزنمونه برگ های لپه ای در هر دو محیط MS و B5 با همین غلظت هورمونی یکسان بود. با انتقال کالوس های 2 سانتی متری حاصل از 3 ریز نمونه به محیط کشت B5 با غلظتهای هورمونی مختلف (0/5، 1 و 2 میلی گرم در لیتر بنزیل ادنین و 0/1 میلی گرم در لیتر TDZ، شاخه زایی القا شد. پس از 2 هفته پریموردیوم های شاخه از ریزنمونه برگ لپه ای مشاهده گردید و پس از 2 ماه طول شاخه ها در غلظت 1 میلی گرم در لیتر بنزیل آدنین و 0/1 میلی گرم در لیتر TDZ به 2 سانتی متر رسید. شاخه های حاصل جهت ریشه زایی به محیط B5 با غلظتهای هورمونی مختلف (0/01، 0/02 و 0/03 میلی گرم در لیتر نفتالیک استیک اسید و 0/025 میلیگرم در لیتر بنزیل آدنین) منتقل شدند. بر خلاف تصور، ریشه زایی به وفور هم از کالوس های بدون شاخه و هم از ریزنمونه به طور مستقیم در محیط B5 به همراه 0/01 میلی گرم در لیتر نفتالیک استیک اسید و 0/025 میلی گرم در لیتر بنزیل آدنین مشاهده شد.