سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: هفتمین کنگره انجمن ژئوپلیتیک ایران (جغرافیای سیاسی شهر)

تعداد صفحات: ۲۳

نویسنده(ها):

سیدهادی زرقانی – دانشیار جغرافیای سیاسی . دانشگاه فردوسی مشهد
سیدجواد موسوی زارع – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیای سیاسی. دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

بیوتوریسم یا «تروریسم بیولوژیک» یکی از انواع خطرناک حملات تروریستی است که با انتشار عوامل میکروبی زنده یا فراورده های آنها و به عبارت دقیق تر استفاده از «سلاح های بیولوژیک» در صدد تهدید حیات و هلاکت جمعیت های انسانی می باشد. پیشرفتهای اخیر در علوم زیستی از یکسو و سوء استفاده از نتایج پژوهش های علمی توسط گروههای تروریستی از سوی دیگر، منجر به این امر شده است که عواملمیکروبی و توکسین های بیولوژیک به سلاحی مهلک تبدیل شوند که به طور همزمان دو مقوله ی امنیتملی و سلامت عمومی جوامع را مورد تهدید جدی قرار دهد. هزینه های ارزان، دسترسی و تهیه آسان، اثرگذاری فوری، گسترش سریع و تاثیر بسیار زیاد آن در گسترش احساس ناامنی با عث شده است که این نوعاقدامات تروریستی برای برخی گروههای تروریستی جذابیت بالایی داشته باشد. کلان شهرها به دلیل تمرکزبالای جمعیت همواره یکی از مهمترین اهداف تروریست ها در حملات بیولوژیک محسوب می شود. اینپژوهش تلاش دارد با روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به منابع معتبر به بررسی عوامل بیولوژیکی بپردازدکه ممکن است توسط گروههای تروریستی برای حمله به مراکز جمعیتی کلان شهرها مورد استفاده قرارگیرد. ضمن اینکه مهمترین روش ها و تاکتیک های مورد استفاده و مکان هایی که بیشتر مورد تهدیدهستند نیز مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار می گیرد.