سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: ششمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

شکوفه منوچهر – دانشجوی کارشناسی ارشد علوم باغبانی دانشگاه تهران
ذبیح الله زمانی – دانشایر گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران
ناصر بوذری – استادیار بخش باغبانی موسسه بذر و نهال کرج

چکیده:

کشت مریستم گیلاس در شرایط درون شیشه ای با مشکل نکروزه شده و نهایتا از بین رفتن ریز نمونه مواجه می شود لذا در این آزمایش از دو نوع آنتی اکسیدان با دو غلظت مختلف به منظور جلوگیری از فرایند نکروزه شدن مریستم گیلاس رقم سیاه شبستر استفاده گردید که شامل ذغال فعال با دو غلظت 0.5 و 2 میلیگرم در لیترو PVP در دو سطح 0/5 و 1میلی گرم لیتر بودند. همچنین جهت بهینه سازی مرحله استقرار مریستم, از محیط کشت پایه MSو ترکیبات هورمونی شامل BA در دو سطح 2 و 3 میلی گرم در لیتر در ترکیب با NAA در سطح 0/5 میلی گرم در لیتر در حضور یا عدم حضور IBA به مقدار 0/5 میلی گرم در لیتر بودند. آزمایش بر پایه طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام شد و درصد قهوه ای شدن, درصد بقا مریستم ها, تعد برگ و اندازه برگ ها مورد بررسی قرار گرفت. در مقایسه بین دو آنتی اکسیدان, ذغال فعال روی درصد بقا تاثیر بهتری داشت و PVP بر تعداد و اندازه برگ موثر بود. همچنین ترکیب هورمونی 2 میلی گرم در لیتر BA به همراه IBA وNAA بیشترین درصد بقا و تعداد برگ را در برداشت. میزان قهه ای شدن در هر نوع آنتی اکسیدان پایین بوده اما در مورد PVP این مقدار کمتر بود.