سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین کنفرانس منطقه ای مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علی خیرالدین – استاد دانشکده مهندسی عمران،دانشگاه سمنان
محمد مستعلی – دانشجوی کارشناسی ارشد زلزله، دانشگاه سمنان
محمد منتظری – دانشجوی کارشناسی ارشد زلزله، دانشگاه سمنان
حمیدرضا کشاورز – دانشجوی کارشناسی ارشد زلزله، دانشگاه سمنان

چکیده:

از آنجایی که دانستن زمان تناوب اصلی سازه برای مقاصد طراحی امری ضروری می باشد، از این رو آیین نامه های لرزه ای مختلف بر آن شدند تا باروابطی ساده جهت محاسبه ی تجربی زمان تناوب اصلی سازه ها را در اختیار کاربرانشان جهت مقاصد طراحی قرار دهند. در این راستا استاندارد لرزه ای ۲۸۰۰ ایران نیز روابطی تجربی را جهت تعیین مقادیر زمان تناوب تجربی سیستم های سازه ای در اختیار کاربران قرار داده است. در سایر آیین نامه های لرزه ای و همچنین در ویرایش دوم استاندارد لرزه ای ۲۸۰۰ ایران، زمان تجربی تناوب اصلی سازه ها با سیستم هایی غیر از قاب خمشی فولادی و بتنی وابسته به پارامترهایی نظیر ارتفاع و بعد می باشد. اما در آیین نامه لرزه ای ویرایش سوم ۲۸۰۰ ایران، پارامتر بعد برای محاسبه ی زمان تجربی تناوب اصلی سازه هایی با سیستم هایی غیر از قاب خمشی بتنی و فولادی حذف شده است. از این رو در این مقاله به تاثیر بعد سازه بر روی پریود اصلی سازه پرداحته شده است. به منظور در نظر گرفتن تاثیر بعد سازه بر روی پریود اصلی سازه هایی با سیستم های مقاوم ی غیر از قاب خمشی بتنی و فولادی از سه سازه ۱۰ طبقه با یک ارتفاع استفاده شده است. سیستم مقاوم این سازه قاب خمشی بتنی به انجام گردیده ETABS 9.2.V همراه دیواربرشی بتنی می باشد .تمام محاسبات استاتیکی و دینامیکی این مطالعه در نرم افزار است. با توجه به نتایج به دست آمده، ، هر چه نسبت عرض به طول به سمت یکنزدیکمی شود تاثیر بعد پلان در محاسبه ی مقادیر زمان تناوب سازه کمتر می گردد و هر چه این نسبت از یک کمتر می گردد تاثیر بعد پلان در محاسبه ی مقادیر زمان تناوب سازه بیشتر می گردد