سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: دومین همایش ملی معماری پایدار و توسعه شهری با رویکرد پدافند غیر عامل در معماری و شهرسازی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مهسا فولادی وندا – کارشناسی ارشد معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز
کریم مردمی – استاد دانشگاه علم و صنعت تهران، عضو هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت تهران

چکیده:

امروزه ارتباط نظریه های فرهنگ در طراحی یک قرارگاه رفتاری با سنت، اهمیت بیشتری یافته است. ارتباط این نظریهها با طراحی یک فضای عمومی، عمدتا به تحلیلی که از فرهنگ و سنت یک جامعه ارائه می دهد، بستگی دارد؛ تحلیلیکه اطلاعاتی درباره ی خاطرات و سنت یک دوره ی خاص از تاریخ گذشتگانمان را ارائه می دهد. با چنین بینشی میتوان، درک بهتری از یک آرمان شهر ایرانی اسلامی داشت که این شهر خود می تواند به مثابه جزئی از یک فضایفرهنگی باشد.آنچه در این پژوهش مد نظر قرار گرفته، این مسئله است که معماری یک فضای فرهنگی در یک شهر اسلامی به عنوانیک قرارگاه رفتاری، چه تاثیری می تواند در توسعه ی سنت پیشین یک جامعه داشته باشد.در این پژوهش ابتدا به مبانی نظری موضوع پرداخته شده است و در ادامه به بررسی تحلیلی از دوره زندیه و توصیفاین دوره پرداخته می شود و در انتها تاثیر این موضوع در توسعه ی یک فضای شهری مانند فرهنگسرا بررسی گردیده است.روش تحقیق در این پژوهش از نوع توصیفی_تحلیلی است و جمع آوری اطلاعات در طول پروسه تحقیق، از طریقروش کتابخانه ای و سایر منابع بوده است. و در نهایت تحلیل این اطلاعات بر روی موضوع مورد نظر انجام گرفته است.دستاوردهای این پژوهش، الگوهای کاربردی در جهت رشد و توسعه ی شهر ایرانی اسلامی را تبیین خواهد کرد و بانقد و تحلیل آنها، می توان به الگویی کاربردی دست یافت.