سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: همایش ملی معماری و شهرسازی ایرانی اسلامی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علی اژگان – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه آزاد بابل
علی اصغر اسماعیل پورروشن – استادیاردانشگاه یادگار امام (ره)شهرری
یاسر نامدار – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه آزاد بابل

چکیده:

کاملاً واقفیم که میراث دار یک معماری اصیل وسنتی هستیم که انعکاس دهنده لهجه ها وزبان های مختلف معمارانه غنی وباشکوه تمدن اسلامی است. درعین حال به خوبی می دانیم که تقلید بیش از حد ازشکل های گذشته نمی تواند پاسخ مناسبی به نیازها وچالش های امروزی باشد.مبانی هنر مقدس اسلامی را بایدمولود الهامی درونی دانست که ازعالم قدسی اسلام پرتو گرفته ودرتمام تجلیات فکری وهنری آشکارگردید.همین مبانی ومبادی روحانی است که موجب گردیده است هنراسلامی علی رغم کثرت مواد واقوام واقلیم ها بیش ازهنردیگرملل یگانگی پیدا کند.به طور کلی نحوه سازماندهی و محصوریت، در این کالبد سنتی به روشنی بیانگر نگرش فرهنگی- مذهبی ساکنین آن می باشد و نشان می دهد چگونه چنین باوری مستقیماً در شکل گیری کالبد شهری ما تاثیر گذار بوده است و به نحوی در طراحی فضاهای شهری و هماهنگ با فرهنگ ونیازهای عموم جامعه عمل می نموده است.اما امروزه به نظر می رسد با اعمال سلیقه های شخصی و سیاست های نادرست و عدم آگاهی؛ شهرهای ما برای ساکنین شان غریبه اند و دچارآشفتگی چندگانه شده ایم. هویت امروز شهری ما با فرهنگ وتمدنی که همواره نگرشی اعتقادی ومذهبی داشته، سنخیتی ندارد.در این نگارش سعی شده است تا با بررسی منابع فراوان ضمن آگاهی یافتن ازاصول ومبانی نظری اسلام وذوب گشتن در پرتو انوارملکوتی آن؛ راهبردهای عملی برای بهره گیری نظری وعملی از آموزه های اسلامی که زیرساخت اصلی شکل گیری این تمدن بوده است ارائه شود