سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین همایش ملی مدیریت منابع آب اراضی ساحلی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

فرید اجلالی – استادیار دانشگاه پیا م نور
عبداله درزی – مدرس دانشگاه پیام نور مازندران

چکیده:

دی اکسید کربن ، متان و مونوکسید کربن نیتروژن به ترتیب ۶۰ ، ۱۵ و ۵ درصد کل گازهای گلخانه ای را تشکیل می دهند غلظت این گازها به ترتیب در هر سال به مقدار ۰/۴ ، ۳ و ۰/۲۲ درصد افزایش می یابد این گازها با جذب تشعشعات مادون قرمز خروجی از زمین بخشی از تابش حرارتی ساطع شده از زمین را محبوس نموده و کره زمین را گرم می کنند این ویژگی اقلیم عموما اثر گلخانه ای نامیده می شود و گازهای جذب کننده تشعشعات مادون قرمز را گازهای گلخانه ای می گویند افزایش گازهای گلخانه ای سبب افزایش دمای کره زمین در قرن اینده می شود این افزایش دما الگوهای بارندگی را تغییر داده و سبب بالا امدن سطح اب دریاها می شود عامل اول می تواند بار سیستم های زهکشی ساحلی را تغییر دهد و عامل دوم کارایی انها را کاهش خواهد داد علیرغم عدم قطعیت قابل توجهی که در ارتباط با مقدار افزایش تراز سطح آب و تغییرات بارش در اینده وجود دارد کارکرد مناسب سیستمهای زهکشی اراضی ساحلی منوط به تلفیق اثرات تغییر اقلیم و فرض افزایش سطح اب دریا در طراحی پروژه های زهکشی اراضی ساحلی می باشددراین مقاله گازهای گلخانه ای موثر بر تغییر اقلیم مشکلات زهکشی اراضی ساحلی و اثرات بالا امدن سطح اب دریا در تشدید آنها و راهکارهای موجود درجهت بهبود داین مشکلات بررسی می گردد.