سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: دومین همایش ملی چشم انداز نطنز در الگوی معماری و شهرسازی اسلامی در افق 1404

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سمیرا صادقی کلیشادی – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نطنز، گروه معماری، نطنز، ایران
زهرا کاظمی – مدرس آموزشکده فنی و حرفه ای سما، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان، خوراسگان، ایران

چکیده:

اغلب ساختمان های و سازه های فیزیکی تحت تاثیر بارهای مختلفی دچار تخریب یا آسیب می گردند که از آن جمله می توان به بارهای دینامیکی وارد بر آنها اشاره نمود. اما در این میان بارهای دینامیکی ناشی از زلزله با توجه به تولید انرژی زیاد، بیشترین تخریب و آسیب پذیر برابر ساختمان ها بر جای می گذارد . از این رو به جهت مقاوم سازی ساختمان ها نیاز به راهکاریی جهت اتلاف انرژی ناشی ازنیروی دینامیکی زلزله بر ساختمان می باشیم . که تحت عنوان روش های میزایی به کار گرفته می شوند . روش های میرایی به سه دسته فعال ، نیمه فعال و غیر فعال تقسیم می شوند . از این رو در این مقاله با توجه به کارایی بهینه سیستم های میرایی در اتلاف انرژی دینامیکی ناشی از زلزله در ساختمان، با استفاده از مطالعات کتابخانه ای، به بررسی انواع سیستم های میرایی پرداخته و پس از بررسی ویژگی های آنان و نمونه های کاربردی ، بهینه ترین آنها یعنی سیستم میزایی غیر فعال را به عنوان روشی مناسب در اتلاف انرژی که تاثیر قابل ملاحظه ای در بهبود رفتار لرزه ای سازه ها بدون نیاز به تکنولوژی پیچیده ای دارد پرداخته شده است .