سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: کنفرانس بین المللی مهندسی، هنر و محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

فرهاد روح افزای – دکترای معماری، هیئت علمی و استادیار، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب/تهران ایران
علی زجاجی – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری،دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب/تهران ایران

چکیده:

بحران چیست؟ چرا بحران ها رخ می دهند و وقایع ناگوار و فجایع انسانی و سازمانی ایجاد می کنند ؟آیا انسان می تواند از وقوع بحران ها پیش گیری کند و در صورت وقوع، آیا انسان می تواند با مدیریت هوشمندانه از هزینه های آن کاهش دهد؟آیا انسان می توان از بحران ها بیاموزد، و در نتیجه توانش و شایستگی های مدیریت بحران را ارتقاء بخشد؟ تعامل میان تمهیدات، تهدیدات انسان ساز از یک سو و همپوشانی آن با دیگر خطرات طبیعی مانند زلزله از سوی دیگر، می تواند با آگاهی و آموزش قبل از بحران و تمهیدات بعداز بحران می توانند به میزان زیادی از شدت و گستردگی و خسارات و تلفات ناشی از خطرات بکاهند.رهبری بحران فراتر از مدیریت بحران عمل می کند . مدیریت بحران به بعد از وقوع بحران محدود می شود و سعی بر مهار بحران و کاهش آثار زیان بار آن دارد . در واقع مدیریت بحران به طریقه واکنشی با بحران برخورد می کند . اما رهبری بحران به طریقه فعالانه و پیش گیرانه با بحران برخورد می کند، آن فرآیندی است که سعی بر مدیریت اثربخش انواع بحران ها، مکانیزم های بحران، سیستم های بحران، و ذینفعان بحران در طی سه مرحله قبل از وقوع بحران، درحین بحران و بعد از وقوع بحران دارد . در شهر شیراز به تناسب نوع و میزان فرسودگی بافت و نوع ارزشهای موجود در شهر، بایدتوجهات لازم به بستر سازی مکانیسمهای رهبری بحران، مورد توجه قرار گیرد . این مقاله پس از تحلیل خطر زمینلرزه به روش قطعی در شیراز، سعی دارد با طرح ایده رهبری بحران در شهر شیراز تمهیدات بهینه ای را در جهت کاهش خطرپذیری انواع خطرات و سوانح در نظر بگیرد.