سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: کنفرانس بین المللی مهندسی، هنر و محیط زیست

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مهدی بهرامی – استادیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فسا
محمد توکل صدرآبادی – دانشجوی سابق کارشناسی علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فسا و دانشجوی کارشناسی ارشد عمران آب و سازه هیدرولیکی، دانشکده مهندسی آب،

چکیده:

خشکسالی یکی از پدیدههای طبیعی است که به بارش کمتر از معمول اطلاق شده و در هر رژیم آب و هوایی امکان رخ دادن آن وجود دارد. در پژوهش حاضر از شاخص بارش استاندارد شده (SPI) 3 ، در مقیاس زمانی 1 و 11 ماهه به منظور تعیین شدت، مدت و فراوانی خشکسالیهای اخیر در ایستگاه سینوپتیک شیراز استفاده شد. نتایج به دست آمده بیانگر افزایش شدت، دوام و فراوانی خشکسالیها میباشد. بزرگترین خشکسالی نیزمربوط به بازه زمانی 1386-87 بامدت دوام 16ماه و حداکثرشدت مشاهده شده 2/57- می باشد همچنین نتایج بررسی در مقیاس فصلی نشان داد فصل پاییز با میانگین بارش بلند مدت 57 میلیمتر دومین فصل پربارش پس از زمستان میباشد. پایداری و شدت خشکی زمستانهای اخیر نسبت به گذشته افزایش یافته و شدت و فراوانی ترسالیها نسبت به گذشته کاهش یافته است. شدیدترین زمستان خشک مشاهده شده مربوط به سال 1331 با بارش66/6 میلیمتر و شدیدترین ترسالی مشاهده شده مربوط به زمستان 1311 با 341 میلیمتر بارش میباشد. بهطور کلی نتایج به دست آمده نشانگر افزایش شدت، فراوانی و دوام خشکسالیها، کاهش شدت، مدت و فراوانی ترسالیها میباشد