سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین همایش علمی پژوهشی علوم تربیتی و روانشناسی آسیب های اجتماعی و فرهنگی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

پژمان محمد علیزاده – دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی. معاونت آموزشی مرکز آموزشی درمانی امام خمینی ساری
فتانه عمویی – دکتری تخصصی مدیریت آموزشی. معاونت آموزشی دانشگاه علوم پزشکی مازندران

چکیده:

ناامیدی در بین دانشجویان بسیار شایع است، یکی از عوامل کاهش امید به زندگی در کشور ما جنگ بوده، به طوری کهعواقب روانی جنگ می تواند به بروز نا امیدی در میان دانشجویان منجر شود، اگر این قبیل از دانشجویان بتوانند با بهرهگیری ازهوش هیجانی، به گونه ای متفاوت درباره خودشان و حوادث و رویدادها بیندیشند، فرصتی به دست می آورند تابتوانند همه چیز را به حالت توازن و تعادل برگردانند که این امر موجب امید به زندگی و بهبود عملکرد آنها در زمینه هایمختلف می گردد، لذا این پژوهش با هدف تعیین رابطه بین هوش هیجانی و امید به زندگی در دانشجویان شاهد و ایثارگردانشگاه علوم پزشکی مازندران انجام پذیرفت. روش این پژوهش، همبستگی بود. جامعه آماری در این پژوهش کلیهدانشجویان ستاد شاهد و ایثارگر دانشگاه علوم پزشکی استان مازندران به تعداد 180 نفر بوده است. روش نمونه گیریتصادفی طبقه ای است. برای تعیین حجم نمونه از جدول کرجسی و مورگان استفاده شد که بر این اساس 123 نفرمشارکت داشته اند، ابزار گرد آوری اطلاعات، دو پرسشنامه استاندارد، امید به زندگی اشنایدر و پرسشنامه هوش هیجانیبار- ان بوده است. برای تعیین روایی پرسشنامه ها از روایی صوری و محتوایی و برای تعیین پایایی از آلفای کرونباخ استفاده شد، ضریب آلفای به دست آمده برای پرسشنامه امید به زندگی α=0/84 و پرسشنامه هوش هیجانی α=0/71 محاسبه شد که بیانگر پایایی مناسب ابزار جهت اجرا می باشد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات گردآوری شده از ضریبهمبستگی و رگرسیون استفاده شد.نتایج نشان می دهد که بین دو متغیر هوش هیجانی و مؤلفه های آن یعنی بین مهارت درون فردی، مهارت میان فردی،سازگاری، کنترل استرس، خلق عمومی با امید به زندگی رابطه معنی داری وجود دارد. نتایج ضریب تعیین تعدیل شدهنشان می دهد متغیر هوش هیجانی قادراست تغییرات متغیر وابسته امید به زندگی را پیش بینی کنند.