سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: هفتمین کنگره انجمن ژئوپلیتیک ایران (جغرافیای سیاسی شهر)

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مریم قانع دستجردی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه پیام نور
اسماعیل نصیری – استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه پیام نور
مریم علی زاده – کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری

چکیده:

مسلما آرزوی همه ی ما انسانها پیشرفت و موفقیت درخانواده، جامعه و کشورمان است و برای نیل به این آرزوباید در محل سکونتمان و یا به عبارتی فضایی که در آن زیست می کنیم با بهره مندی از کلیه امکانات برایدست یابی به آرزوهامان کوشش کنیم. بهره مندی و دست یابی به امکانات زندگی در صورتی تحقق می یابد کهدر فضای زندگیمان عدالت در همه ی امور برقرار باشد ،در این مقاله که جمع آوری اطلاعات آن با روشکتابخانه ایی صورت گرفته است به بحث و بررسی در خصوص رابطه بین عدالت فضایی در شهر و رسیدنبه توسعه پایدار می پردازد . بی توجهی به مقوله عدالت فضایی در کشورهای مختلف به ویژه جهانسوم،زمینه ساز تشدید فقر،شکاف طبقاتی وناحیه ای ،حاشیه نشینی ،بحران های زیست محیطی،… گردیدهاست،لذا توزیع خدمات شهری باید به گونه ای باشد که عدالت فضایی را برقرار نماید. در این تحقیق به ایننتیجه نهایی دست می یابیم که برای دست یابی به توسعه پایدار رعایت عدالت در همه ی جنبه های آن ازجمله عدالت اجتماعی، عدالت فضایی، عدالت جغرافیای و عدالت محیطی امری کاملا ضروری است. و تحققاین امر با یک برنامه ریزی صحیح از جانب مدیران و حکمروایان شهری امکان پذیر می باشد.