سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی علوم و فناوری نانو

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

شهرام امیرمحمودی – تهران نارمک دانشگاه علم وصنعت ایران دانشکده شیمی
منصور انبیا – تهران نارمک دانشگاه علم وصنعت ایران دانشکده شیمی
قاسم ذوالفقاری – مازندران نور دانشگاه تربیت مدرس دانشکده منابع طبیعی گروه محیط زیست
سکینه ماندگارزاد – تهران نارمک دانشگاه علم وصنعت ایران دانشکده شیمی

چکیده:

درمطالعه اخیر ظرفیت جذب یونهای جیوه II برای روی جاذب مزوپروس کربنی CMK-3 عاملدار شده با سورفکتانت بررسی شده است جاذب CMK-3 از ماده سیلیکاتی SBA-15 بعنوان قالب و ساکاروز به عنوان منبع کربنی تهیه شده است با استناد به نتایج به دست آمده مشخص شد که جاذب CTAB-CMK-3 جاذب به مراتب بهتری نسبت به مزوپروس کربنی عاملدار نشده است جاذب فوق با روشهای شناسایی معمول مانند تکنیک جذب – واجذب نیتروژن و پراش اشعه ایکس XRD بررسی شده و به عنوان جاذبی جدید برای حذف کاتیونهای جیوه در محیطهای ابی مورد استفاده قرار گرفت علت این افزایش جذب شاید بخاطر افزایش در مساحت سطح و تخلخل در CTAB-CMK-3 نشات گرفته باشد. همچنین تاثیر دو پارامتر غلظت اولیه و زمان تعادل بصورت سیستم ناپیوسته مورد بررسی قرار گرفت.