سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین کنگره ملی تفکر و پژوهش دینی

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

علی دژبانی – کارشناس پژوهش و آموزش، معاونت فرهنگی، پژوهشی و آموزشی اداره کل تبلیغات اسلامی استان اردبیل

چکیده:

امروزه نو معنویت گرایی جنبش های نوظهور از طریق ترجمه هایی چون مجموعه کتاب های مراقبه اشو، مراقبه تعالی بخش معروم به تی ام (TM) ، مهاراشی ماهش یوگی، عرفان سرح پوستی و اکنکار پل تویچل، عرفان یوگا، فالون دافای لی هنگچی، موسیقی دیوان وار بلک متال «مرلین منسون» ، عرفان دارویی، استعمال قرص های روان گردان و توهم زا مثل پیوت و مسکالین و اسید لیزرژیک و در قالب رمان های نویسندگانی چون پائولو کوئیلو (مثل کیمیاگر ؟) و داستان ها و خاطره ها درحال سرازیز شدن به جامعه ماست . ماهیت و شاکله نومعنویت گرایی و جنبش های نوظهور بر پایه سه عنصر اساسی مترتب است که عبارتند از : 1- عدم اعتقاد به خداوند یکتا، 2- فاقد شریعت وحیانی و آسمانی3- عدم اعتقاد به قیامت و جهانی دیگر، جنبش های نوظهور معنوی اعتقادی به وجود خدا ندارند و با توجه به نیاز انسان به سه اصل آرامش، امید و شاردی بدون توجه به معنویت نوجوانان، جوانان و بانوان را به خود جذب می کنند . یکی از مهمترین علل و عوامل جهل و نادانی افرادی که به فرقه های کاذب و دروغین گرایش دارند، جهل به عرفان حقیقی و همین طور ناآگاهی نسبت به همین فرقه های نوظهور است . ما باید شناختی حقیقی هم از دین اسلامی و هم از فقه های نوظهور را برای جامعه بیان کنیم . با توجه به سخنی از مولی الموحدین امیر المومنین (ع) در خطبه 147 نهج البلاغه ، مبنی بر این که هرگز نمی توانید راه رشد را بیابید ، مگر آن که راه انحراف را هم نشان دهید، می توان گفت : وظیفه اندیشمندان دینی که می خواهند به شیوه ای علمی با گرایش جوانان به فرقه های نوظهور مقابله کنند، بیان شناخت عرفان حقیقی و پلیدی های کاذب در کنار یکدیگر است . نوشتار پیش رو به بررسی و واکاوی جنبش های معنوی نو پدید (جمن ها) ، اهداف ، شگردهای جذب، علل پیدایش، دلایل گرایش و راهکارهای مقابله فرهنگی با آن می پردازد .