مقاله حضور کهن الگوها در نگارگري ايراني (مورد مطالعه: نور، سايه، رنگ) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز 1391 در نقش مايه از صفحه 95 تا 104 منتشر شده است.
نام: حضور کهن الگوها در نگارگري ايراني (مورد مطالعه: نور، سايه، رنگ)
این مقاله دارای 10 صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انگاره هاي ازلي (کهن الگوها)
مقاله نگارگري ايراني
مقاله نور
مقاله سايه
مقاله رنگ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قادرنژاد مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: الياسي بهروز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
نگارگري ايراني هنري است که انديشه هاي فکري آن ريشه در گذشته هاي دور داشته و سه ويژگي شاخص آن يعني نوراني بودن، رنگين بودن و عدم حضور سايه بر اساس تفکري ازلي و کهن شکل گرفته و همواره تکرار شده است. اين نکات را مي توان مطابق با انديشه کهن الگويي يونگ دانست و بر آن اساس تحليل کرد. نتايج مطالعات نشان مي دهند که نور يا به قول سهروردي «نورالانوار»، محور انديشه ايرانيان از گذشته هاي بسيار دور بوده و در زمان هاي مختلف با دين، آيين و مذهب رايج همراه شده است. انديشه نوراني، رنگ هاي نوري شفاف و بدون کدورت را به دنبال داشت که در نگارگري ايراني نمود و تجسم مي يابد و سايه در آن به عنوان بخش پست و وجه غريزي و حيواني نفس انسان حذف گرديده است. نگرش الگويي از سويي ريشه در اسطوره و ادبيات و از سوي ديگر، ريشه در دين، مذهب و آيين داشته است و حکما و انديشه وران به تبيين آن پرداخته اند و اثرات آن در نگارگري ايراني – اسلامي مشهود مي باشد، اگر چه در آراء حکما آشکارا به مبحث نگارگري پرداخته نشده است. از منظر تحليل کهن الگويي خلاقيت در نگارگري بسيار آرام اتفاق مي افتد. يعني هر نگاره، عناصر پيشين عرفان، حکمت، نگارگري ها و سنت هاي تصويري را تکرار مي کند و از سويي هم اثري بي همتا است. پژوهش حاضر به منظور بررسي سه انگاره نور، رنگ و سايه در نگارگري ايراني انجام گرديده و در اين راستا از روش تحليلي – توصيفي استفاده شده است. داده هاي ضروري تحقيق با استفاده از مطالعات کتابخانه اي به دست آمده است.