سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: کنفرانس بین المللی مهندسی، هنر و محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

اسماعیل اسکندری – کارشناس ارشد معماری،مدرس مدعو،مرکز آموزش عالی فیروزآباد.

چکیده:

فرهنگ عامل اصلی شکل گیری خانه است و نقش مهمی در پایداری اجتماعی دارد،لذا مطالعه فرهنگ دینی برای شناخت الگوهای رفتاری اهمیت می یابد. خانه به مثابه یکی از مولفه های اساسی زندگی اجتماعی، نقش اساسی در فرهنگ انسانی دارد. این پدیده منطبق با کلیت نظام اجتماعی حاکم بر فرهنگ انسانی در هر ملتی شکل می گیرد پس از ظهور دین اسلام معماران مسلمان سعی نموده اند اصول فرهنگی و اعتقادی خود را در آثار هنری و معمارانه ی خود متجلی نموده و روح وحدانیت خداوند و عروج را در آثار خود به صحنه ظهور برسانند هنر اسلامی پیوندی دو سویه بین دو جهان بر قرار می کند: این جهان و آنچه در آنست را به جهان دیگر پیوند می دهد ،هنر دینی بوسیله سنت دارای نیرویی مرموز و پنهانی است که سراسر یک تمدن را تحت تاثیر قرار می دهد و حتی تعیین کننده هنرها و حرفه هایی می شود که بی واسطه و بلافصل هدف خاص دینی ندارند . هیچ اثر سنتی یعنی وابسته به اصول تغییر ناپذیر وجود ندارد که ظاهرش رساننده نوعی شادی خلاق روح نباشد هر جا سنت حکم براند خواه در جوامع سنتی خواه در تمدن هایی که بر بخش عمده ای از تاریخ سلطه داشته اند ، هر وجهی از حیات ، و نه فقط مصنوعات بشر هنرها با اصول روحانی سنت مرتبط خواهد بود .معماران مسلمان سعی دارند با بهره گیری از شعار بنیادین اسلام لا اله الا الله همه ی محور ها و اجزای بنا را متوجه محور اصلی و توجه به نمایند غیر از او را به فراموشی بسپارند . معماران مسلمان با ایجاد مرکزیت در بنا و پیوند بین فضاهای بیرونی ودرونی به شکل فضای دعوت کننده و با استفاده از کتیبه ها و نوشته های متضمن آیات الهی تلاش کرده اند معماری ایجاد شده را واسطه ای برای تعالی روح و سیر معنوی الی الله قرار دهند. لذا این تحقیق با استفاده از روش توصیفی تحلیلی بنا بر مستندات ،معماری ایرانی با برداشت والگو پذیری از ساختار نظام فظایی که نتیجه – آن توجه به ساختاری به نام جهت گیری ،مرکزیت،حرمت و محرمیت، تعادل،زیبایی و جمال است. تحلیل عوامل فوق،دستاورد باورهای دینی را در مسکن سنتی تبیین می نماید.