سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین کنگره ملی تفکر و پژوهش دینی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

سیروس احمدی – دانشیار جامعه شناسی دانشکده علوم انسانی دانشگاه یاسوج، ایران

چکیده:

در دوره ای که با سقوط تمدن روم شرقی، اروپا در جمود و رخوت به سر می برد، دنیای اسلام شاهد رشد و پیشرفت علمی خیره کنده ای بود و چندین قرن پیشاهنگ توسعه علمی جهان محسوب می شد . در تبیین علل شکل گیری این تحول عظیم به سه عامل آشنایی مسلمانان با علوم و معارف ممالک بزرگ همچون ایران و یونان، ظهور شخصیت ها و نوابغ علمی، و ثبات سیاسی حکومت عباسی اشاره شده است اما به نظر می رسد وقوع ین تحول مستلزم یک عامل بنیادی تر است که بتواند عوامل فوق را در راستای پیشرفت علمی قرار دهد . این عامل ، دعوت قرآن به تفکر و تدبر در طبیعت و پدیده هاست که کمتر مورد توجه قرار گرفته است . با این تفاصیل هدف پژوهش حاضر این است با بررسی آیات قرآن نگاه قرآن را به علم و تفکر مورد بررسی قرار دهد . نتایج پژوهش نشان می دهد قران توجه ویژه ای به تفکر داشته و در موارد متعددی مسلمانان را به تفکر در طبیعیت و پدیده ها فرا خوانده و آشکارا به تمجید از مقام علما و تقبیح جاهان پرداخته است