سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: همایش ملی مدیریت و آموزش

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سمیه گیوکی – دانشجو، ارشد برنامه ریزی درسی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه بیرجند
اسدالله زنگویی – استادیار ، دکترای فلسفه تعلیم و تربیت، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه بیرجند
حسین شکوهی فرد – استادیار، دکترای برنامه ریزی درسی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه بیرجند

چکیده:

بررسی ها نشان می دهد که هنوز، روش های مناسب و مؤثری برای آموزش قرآن در برنامه هایتحصیلی ارائه نشده است و معلمان نیز درخصوص استفاده از روش های گوناگون به ویژه جنبههای هنری در آموزش قرآن، مهارت کافی را ندارند! و در مدارس، منابع مالی کافی جهت تهیهوسایل آموزشی و کمک آموزشی درس قرآن، اختصاص داده نمی شود. مطالعه حاضر ضمن بیاناهمیت جایگاه فعالیت های قرآنی در نظام آموزشی، با هدف ارائه راهکارهای افزایش اثر بخشی شیوه هاییاددهی- یادگیری قرآن کریم در مدارس انجام شده است. بررسی آراء صاحب نظران و مولفان کتابهای دینی و قرآن نشان داد که، روش هایی مانند: اقدام پژوهی، الگودهی، دعا، قصه گویی با استفاده ازمفاهیم قرآنی و محبت، تذکر، عبرت، موعظه، توبه، ابتلا و امتحان، مراقبه و محاسبه، تشویق وتنبیه، مشاهده، کلمات متضاد، برهان خلف، تداعی، تدبر در قرآن، نشان دادن نمودهای عینیکاربرد فرامین قرآنی در زندگی افراد، می توانند از جمله راهکارهای مناسب آموزش قرآن کریم باشد.