سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: هفتمین کنگره انجمن ژئوپلیتیک ایران (جغرافیای سیاسی شهر)

تعداد صفحات: ۲۰

نویسنده(ها):

کیومرث یزدان پناه درو – عضو هیئت علمی و رییس دانشکده ی جغرافیا، دانشگاه تهران
محسن زمانی – دانشجوی کارشناتی ارشد جغرافیای تیاتی، دانشکده ی جغرافیا، دانشگاه تهران

چکیده:

؛ امنیتدرفضاهای شهری یکی از مهم ترین شاخص های کیفیت زندگی و کیفیت فضا محسوب می شود و به رغم اینکه مسئلهامنیت درهر جامعه یک مقو ه پیچیده و دارای ابعاد متنوع ومتعدد اجتماعی، اقتصادی وفرهنگی است، درتامین این نیاز نمیبایست از نقش وتاثیر شهرتازی وعوامل محیطی غافل شد . به طور کلی عوامل موثر در امنیت فضا های شهری درعامل هایاقتصادی ، اجتماعی، فرهنگی و محیطی خلاصه می گردد.در این راه شهرتازی بویژه طراحی شهری می تواند از طریق با شناختوکاربرد اصول CPTED در پیشگیری از جرم در جامعه نقش ایفا کند و فضاهای شهری امن از طریق طراحمی مناتم و اممنخیابانها، میادین ، محلات و پارکهای شهری برای شهروندان ایجاد کند . در این میان مهمترین نقش شهرسازی فراهم ساختنامکان نظارت اجتماعی و دسترسیهای بهتر و سالمتر در محیط های شهری است. در این چارچوب با توجه به نقش عوامل محیطیدر بروز جرایم و براساس استراتژی جلوگیری از جرم مکان- محور، رویکرد جلوگیری از جرم از طریق طراحی محیطی CPTED ،به عنوان تئوری مستقلی پدیدار شده و امروزه بعنوان رویکردی در حال توسعه و در حال اجرا درمقیاس جهانی در حوزه هایشهرتازی و طراحی شهری شناخته می شود . این نوع رویکرد جدید محیطی جرم، براین مدار است که بتوان از طریق ساختارکالبدی شهری وطراحی محیط های مصنوع از ارتکاب جرایم جلوگیری نمود. ایمن امر از طریق کاهش پتانسیل طبیعیوکالبدی مناطق شهری در جرم خیزی یا کاهش امکان دهی به وقوع جرم ممکن می شود.